Yoga is verbinding. Yoga is ontspanning. Verbinding is ontspanning ? Eerlijkheid begint waar men zijn opinies toetst aan die van anderen en men soms de heersende ziekte of zieke lijken probeert te veranderen en bestrijden. En ook de eigen kortzichtige bijziende mening aanpast; after all opinions are like ass holes, everybody got one. De wind waait nu al lang genoeg van rechts; wat we nodig hebben is een noodzakelijk warm en hernieuwd begin in de strijd tegen het asocialisme en (fe)male fascism.
De afgelopen 2 nachten was ik om 3.00 uur in de ochtend in de diepste slaap en dan maakt Strepy de poes me wakker door hard aan de deur te krabbelen en te miauwen dat ze naar buiten wil, ze is nu met de warme dagen sowiesowie zeker 15 uur van de 24 het liefste buiten. Toen het koeler was begin mei 2026 was ze 6-12 uur buiten van de 24 uur in een dag.
Ken je foebele ? Dan maggie onsie landie in, see ? Nie foebelie, oprottie, onsie foor onsie.
De "autoriteit privacy of persoonsgegevens" bestaat voor meer dan 90% uit vrouwen, ouwe rechtse verwaande verrotte doodse pvvd66cda weive, dat is een ijdele en vinden wij liegende laffe liefdeloze smerig stupide bange bezitterige pvvd66cda organisatie met soortge lijk bestuur; privacy wordt door de wijve te pas en te onpas gebruikt en misbruikt om dit ijdele lll bbb ss pvvd66cda gedrag te camoufleren. Waar de "(des)organisatie" voor staat, en dit is steeds meer sinds het jaar 2000 kenmerkend geworden voor de (rijks) overheid : zinloze kakelende en knorrende ijdele lll bbb ss pvvd66cda ouwe manweive. fivoor b.v., open bare hysterie minnie sterie, ouwe weive krrrenge rechter lijke onmacht en dr uitvoerders politie beultjess zijn daarin het ergste in hol land, wij pleiten voor de herintroductie van de snelle swift rechtvaardige vlijmscherpe guillotine voor deze krengetjess :
-solidair in stupiditeit
-solidair in angstige valse lafheid
-solidair ijdele nuffige zelfgenoegzame zelfvoldane prut praatjes
-solidair in hiërarchische kippenhok zinloze bureaucratie
-solidair in zinloos ijdel "privacy" bubbel "werk", "ze" doen daar niets (goeds): elkaar bezig houden door zinloos ijdel nuffig "werk" te creëren, dr papieren (juridische economische bestuurskundige bedrijfskundige ) werke lijk heid.
-solidair in het creëren van zinloos werk want we willen wel serieus genomen worden
-solidair in schone (ssmerige sschijt) schijn
-solidair in roddel, achterklap en leugens
-solidair in verwaande verrotte doodsheid
-solidair in jaloerse kleinzielige (voor)oordelen
-solidair in "living your life" in denial
-solidair in not living, nor loving but conforming >> Not living, not loving, only conforming.
-solidair in mammon gläubig vain void dead(ly) greedy dumm blind bleiben wie sie sind
Camembert en zalm gaan niet samen met rode wijn.
Meestal niet nee. Bij zachte romige kazen zoals Camembert én vette vis zoals Salmon botsen veel rode wijnen snel: de tannines in rode wijn kunnen de vis metaalachtig of “tranig” laten smaken en de romigheid van camembert maakt stevige rode wijn vaak log en bitter.
Beter werkt meestal:
- droge witte wijn (bijv. chardonnay zonder teveel hout, sauvignon blanc)
- champagne / cava
- lichte rosé
Als je toch rood wilt:
- heel licht gekoelde pinot noir of gamay
- weinig tannines, soepel en niet zwaar houtgerijpt
Camembert alléén kan overigens verrassend goed met een lichte rode wijn werken. Zalm alléén meestal minder. De combinatie camembert + zalm + rode wijn samen wordt voor veel mensen wat “modderig” of metaalachtig van smaak.
Well did you evah ?
Well, Did You Evah! is een heerlijk geestig lied van Cole Porter uit 1939, vol quasi-chique roddel, champagnehumor en dubbele bodems. Het beroemdste duet is waarschijnlijk dat van Frank Sinatra en Bing Crosby uit de film High Society.
Het leuke is dat Sinatra en Crosby in werkelijkheid een beetje elkaars tegenpolen waren. Crosby was ontspannen, ouderwets soepel, alsof alles vanzelf ging. Sinatra perfectionistisch, precies, gespannen elegant. In “Well, Did You Evah!” hoor je ze elkaar half plagen, half bewonderen.
Er gaat een mooie anekdote dat Crosby tijdens de opname expres nét iets te relaxed bleef zingen, alsof hij in een hotelbar stond, terwijl Sinatra alles technisch perfect wilde doen. Daardoor kreeg het lied precies die sfeer van twee rijke heren die elkaar met een glas whisky proberen af te troeven met verhalen.
De tekst zelf is eigenlijk één lange wedstrijd in:
“Heb jij ooit zóiets meegemaakt?”
“Nou en of!”
Bijna elk couplet drijft subtiel de spot met elites, diplomaten, beroemdheden en societyfiguren. Cole Porter deed dat vaker: chic klinkende muziek die tegelijk elegant gemeen is.
En misschien daarom werkt het nog steeds zo goed: het klinkt als twee charmante vrienden op een laat feest, ergens rond twee uur ’s nachts, nét licht aangeschoten, iets te geestig en iets te tevreden met zichzelf.
blondie debbie harry & iggy poppie, https://www.youtube.com/watch?v=UJplyMBqECk
bing crosby en frank sinatra, https://www.youtube.com/watch?v=7kq1JQUhwVQ
Wij vinden deze muziek mooier, in ieder geval de eerste 10 minuten, https://www.youtube.com/watch?v=hzHI0XapkJs&list=PLwoqN2MsoJ_dE2ARWfqMNURcRZVGV21Sb&index=5
Amir khawildi dj IN MY ROOM RADIO E 004
Welke maatregelen kunnen nu genomen worden in Nederland, Europese unie en de wereld om dat grote ernstige probleem van plastic op te lossen ? Statiegeld is klets en recycleren ook (volgens ingenieurs en deskundigen). Valt dit grote probleem binnen 2 tot 5 jaar op te lossen en kun jij daarvoor maximaal 2 bladzijdes schrijven hoe concreet en realistisch dit grote probleem op te lossen ? Vanuit Duitsland was een afspraak met India/ander land in deze wijde omgeving gemaakt om plastic verantwoord te verwerken; er schijnt in 2017 meer dan een miljard kilo plastic verscheept te zijn van Duitsland naar India of zo en dat is vervolgens meteen in de oceaan gekieperd. Dat moet dus voorkomen worden, net zoals planeet aarde, de oceanen en de mensheid verstikken met plastic. Schrijf het beste voorstel daartegen, concreet en realistisch (ik heb een solo huishouden, elke week 1 vuilniszak met plastic, niet recycleerbaar en vermengd met ander restafval)
Ja: binnen 2–5 jaar is het probleem niet “opgelost”, maar wél radicaal te verkleinen. Kern: minder plastic produceren, minder soorten toestaan, export verbieden, producent laten betalen, restplastic veilig verbranden met energieterugwinning. Wereldwijd wordt maar circa 9% van plastic afval echt gerecycled; dat ondersteunt je scepsis.
Voorstel: plasticcrisis praktisch aanpakken in 2–5 jaar
- Stop met plastic dat geen duidelijke maatschappelijke functie heeft
Binnen 2 jaar verbod op: dubbele verpakkingen, mini-porties, plastic wikkels om groente/fruit, wegwerpbestek, plastic marketingverpakkingen, gratis retourverpakkingen, zwarte/niet-sorteerbare plastics, samengestelde verpakkingen die niet te scheiden zijn. De EU heeft met de nieuwe Packaging and Packaging Waste Regulation al een basis; die geldt vanaf 2026 grotendeels. - Maximaal vijf toegestane kunststofstromen
Niet elk bedrijf zijn eigen “slimme” folie, coating of mengsel. Sta voor massaverpakkingen alleen nog standaard PE, PP, PET, HDPE en eventueel composteerbaar materiaal toe waar dat echt werkt. Alles met lijm, kleurstof, multilayer, PFAS, zwarte pigmenten of exotische additieven: hogere heffing of verbod. - Producent betaalt per kilo én per schadelijkheid
Niet de burger met een vuilniszak, maar Unilever, Coca-Cola, webshops, supermarkten en verpakkers betalen. Tarief: laag voor herbruikbaar; hoog voor wegwerp; extreem hoog voor niet-recyclebaar. De opbrengst gaat naar gemeenten, sorteerinstallaties, opruiming en toezicht. - Exportverbod voor gemengd plastic afval
Geen plastic afval meer naar India, Indonesië, Turkije, Maleisië of “recyclingbedrijven” zonder sluitend bewijs. De EU heeft sinds 2021 strengere regels voor plastic-afvaltransporten; Nederland is volgens ILT een grote importeur en exporteur, en strengere exportregels worden nu onderzocht.
Het exacte verhaal “Duitsland–India–oceaan in 2017” kan ik niet hard bevestigen, maar er zijn wél gedocumenteerde gevallen van Europees plastic uit o.a. Duitsland en VK dat illegaal werd gedumpt of verbrand in Turkije. - Verplicht statiegeld alleen waar het werkt
Statiegeld is geen totaaloplossing, maar voor flessen en blik werkt het tegen zwerfafval. Niet uitbreiden naar alles. Voor bakjes, folie en zakjes is statiegeld bureaucratische schijnprecisie. - Restplastic niet romantisch “recyclen”, maar eerlijk behandelen
Vervuild, gemengd huishoudplastic moet niet als moreel theater naar Azië. Dat moet in Nederland/EU: nascheiden, bruikbare fracties eruit, de rest gecontroleerd verbranden in moderne installaties met energieterugwinning, rookgasreiniging en CO₂-afvang waar mogelijk. Dat is minder mooi dan “circulair”, maar eerlijker dan exporteren en doen alsof. - Supermarkten: bulk, navul en standaardverpakking
Binnen 3 jaar: navulstations voor wasmiddel, zeep, rijst, pasta, noten; standaard statiegeldkratten voor online boodschappen; groente en fruit grotendeels onverpakt; vlees/vis alleen in gestandaardiseerde recyclebare mono-verpakking. - Internationale aanpak
Wereldwijd: bindend VN-plasticverdrag met productieplafond, verbod op afvaldumping, financiering van afvalsystemen in armere landen, en sancties voor schepen/bedrijven die afval als “recycling” uitvoeren. De Basel Convention is al aangescherpt voor plastic afval, maar toezicht moet veel harder.
Wat betekent dit voor jouw vuilniszak?
Voor een solo-huishouden moet het doel zijn: van één plastic/restzak per week naar één per drie à vier weken. Niet door jou te laten puzzelen, maar door de voorkant te veranderen: minder verpakking in winkels, betere standaardmaterialen, navul, statiegeld alleen waar nuttig, en restplastic centraal nascheiden.
Conclusie
Plastic verdwijnt niet binnen 5 jaar. Maar de plasticcrisis kan binnen 2–5 jaar met 40–60% worden verminderd als Nederland en EU kiezen voor: minder plastic toelaten, export vrijwel stoppen, producenten zwaar laten betalen, standaardisering afdwingen en restplastic eerlijk binnen Europa verwerken. Niet de burger moraliseren, maar de kraan dichtdraaien.
En hoe dat praktisch en kiss keep it simple and stupid te verwerkelijken ? Dan moet je ook of vooral de geldkraan aanpassen (en ik heb ook helaas de wat bittere ervaring dat wetgeving problemen niet oplost maar verergert). Kun je daar nog een werkbaar concreet voorstel van maken ?
Het probleem is inderdaad niet “te weinig regels”, maar verkeerde financiële prikkels. Plastic is nu kunstmatig goedkoop omdat de schade niet in de prijs zit. Zolang nieuw plastic goedkoper blijft dan degelijk hergebruik of nette verwerking, verandert er weinig.
Daarom zou ik het extreem simpel houden.
- Slechts drie afvalstromen voor burgers (lijkt ons al teveel, max 2 afvalstroom)
- groen/organisch
- glas/metaal/papier
- restafval inclusief plastic
Dus géén ingewikkeld gescheiden plastic thuis meer. Dat werkt voor veel mensen niet goed genoeg en levert vaak vervuilde stromen op. Moderne installaties kunnen achteraf beter scheiden dan miljoenen huishoudens.
- Verbrandingsbelasting afschaffen, plasticbelasting aan de voorkant invoeren
Nu wordt soms de verwerking belast in plaats van de productie. Draai het om:
- belasting op nieuw fossiel plastic per kilo
- géén extra belasting op veilige verwerking/verbranding met energieterugwinning
Dus:
- virgin plastic duur
- hergebruik goedkoop
- degelijk recyclebaar materiaal goedkoper
- rommelplastic extreem duur
- Producent direct verantwoordelijk
Niet 40 soorten regels.
Eenvoudig systeem:
ieder bedrijf dat plastic op de markt brengt betaalt per kilo.
Tarief:
- laag voor standaard mono-plastic
- hoger voor moeilijk recyclebaar
- extreem hoog voor gemengd/onrecyclebaar/spul met coatings/lijm/PFAS
Automatisch via belastingdienst/douane.
- Verbod op export van gemengd plastic afval buiten EU
Heel simpel:
geen containers “voor recycling” meer naar landen zonder aantoonbare hoogwaardige verwerking. Dus:
- of aantoonbaar verwerkt in gecertificeerde installatie
- of niet exporteren
Met hoge boetes:
niet 50.000 euro, maar procenten van bedrijfsomzet.
- Supermarkten als sleutel
Niet de burger.
Supermarkten mogen binnen 5 jaar:
- nog maar beperkt aantal verpakkingsvormen gebruiken
- geen dubbele verpakkingen
- geen gratis wegwerpplastic
- verplicht navulpunten voor basisproducten
Daardoor verdwijnt gigantisch veel plastic automatisch.
- Internetwinkels aanpakken
Een enorm deel van het plasticprobleem komt van individuele verzending. Dus:
- standaard herbruikbare verzendboxen
- verpakkingsheffing op kleine losse verzendingen
- korting bij gecombineerde levering
- Geen “recycling-theater”
Eerlijk erkennen:
veel plastic is economisch niet goed recyclebaar. Dus:
- bruikbaar plastic recyclen
- rest veilig verbranden met energieopwekking
- investeren in rookgasreiniging en CO₂-afvang
Dat is beter dan exporteren naar Azië en doen alsof het gerecycled wordt.
- Geld terug naar burgers en gemeenten
Opbrengst plasticheffing:
- deels lagere gemeentelijke afvalstoffenheffing
- deels naar opruimen natuur/oceanen
- deels naar innovatie betere materialen
Dus mensen zien ook direct voordeel.
- Wereldwijd praktisch
Niet proberen heel Afrika of Azië “op te voeden”. Maar:
- rijke landen stoppen met export dumpen
- havens controleren containers streng
- VN-verdrag met simpele regels:
- geen dumping
- geen export van gemengd afval
- belasting op nieuw plastic
- producent betaalt
Het echte KISS-principe is uiteindelijk:
maak slecht plastic duur
maak eenvoudig hergebruik goedkoop
stop export van rotzooi
verwerk restplastic eerlijk in eigen regio
laat producenten betalen in plaats van burgers moralistisch op te voeden
Dan verandert het systeem vanzelf, zonder honderdduizend pagina’s nieuwe wetgeving.
--------------------------------------------
Vraag me dan toch af hoe de relatie verder verlopen is, meer dan 33% van de huwe lijken en relaties is (veel) minder mooi dan deze schitterende schijf en meer dan 44% na 14 jaar? En venijnig naargeestig slechter destructiever bedoel ik daarmee .. jarenlang opgebouwde (soms zelfs onbewuste) opgeslagen wrok, weerzin en walging.
Ja, dat gevoel herkennen veel mensen waarschijnlijk wel. Zo’n prachtig object — bijna ceremonieel gemaakt, met kleur, symboliek, namen erin gegraveerd — lijkt soms mooier en harmonischer dan wat er later van een echte relatie overblijft.
Maar vaak begint het ook écht zo mooi. Mensen maken niet voor niets zulke schijven, fotoalbums, liedjes of geloften. In het begin zien geliefden elkaar vaak bijna als een ideaalbeeld. Pas later komen vermoeidheid, teleurstellingen, geldzorgen, karakterverschillen, routines, kleine vernederingen, onverwerkte conflicten of stiltes erbij.
En juist dat sluipt langzaam binnen. Niet meestal één groot drama, maar duizend kleine dingen:
“jij luisterde nooit”
“ik voelde me alleen”
“ik moest altijd toegeven”
“je zag me niet meer”
Na 10–20 jaar kan dat inderdaad verharden tot iets bitters, soms zelfs walging of minachting. Relatieonderzoekers noemen minachting (“contempt”) zelfs één van de sterkste voorspellers van een destructieve relatie.
Tegelijk is het opvallend dat sommige oudere stellen juist milder worden. Minder verliefd misschien, maar vriendelijker, humoristischer, meer bondgenoten tegen de wereld. Alsof de liefde verandert van vuurwerk in een oud kampvuur.
Die Tunesische schijf op jouw foto heeft ook iets melancholisch daardoor: een moment waarop iemand dacht
“dit moet vereeuwigd worden.”
En niemand wist toen nog hoe het verhaal verder zou lopen.
Zijn er percentages hoeveel huwelijken beëindigd worden na 7 jaar, na 14 jaar, na 20 jaar ? Las ooit meer dan de helft, zeker als de dame financieel onafhankelijk is of kan zijn ? En in het algemeen (genoeg mensen die niet willen trouwen), dan is het zo goed als zeker meer dan de helft van de relaties die beëindigd wordt (binnen 30 jaar) ?
Ja, globaal klopt dat wel, al verschillen cijfers sterk per land, generatie, opleiding en financiële onafhankelijkheid.
Voor huwelijken in West-Europa en Nederland ongeveer:
- na 7 jaar: grofweg 15–25% gescheiden
- na 14 jaar: ongeveer 30–40%
- na 20 jaar: vaak 40–50% of iets meer
In Nederland eindigt tegenwoordig ongeveer 35–45% van de huwelijken uiteindelijk in echtscheiding. In sommige periodes en groepen ligt het hoger.
Maar als je álle langdurige relaties meetelt — dus ook samenwoners zonder huwelijk — dan wordt het percentage verbroken relaties inderdaad flink hoger. Veel relaties halen 10, 20 of 30 jaar niet.
Sociologen zien vaak:
- financiële onafhankelijkheid van vrouwen → méér mogelijkheid om ongelukkige relaties te verlaten
- vroeger bleven veel mensen ook samen uit economische noodzaak, sociale druk of religie
- tegenwoordig verwachten mensen vaak méér van een relatie: liefde, begrip, vriendschap, seks, persoonlijke groei, emotionele veiligheid én vrijheid tegelijk
Dat maakt relaties mooier maar soms ook kwetsbaarder.
Er bestaat ook echt zoiets als “the seven year itch” — rond 5–8 jaar ontstaan vaak sleur, jonge kinderen, vermoeidheid, minder romantiek. Rond 12–15 jaar komt soms een tweede golf: midlifevragen, leegte, verwijdering of “was dit het?”
Tegelijk blijft het opvallend hoeveel mensen het toch opnieuw proberen. Blijkbaar weegt voor veel mensen de hoop op verbondenheid zwaarder dan de statistiek.
Wanhopig om toch bij de rechter lijke “macht” te blijven horen heuren hoeren, duikt het gekwelde permanent gekwetste verwaande verrotte doodse sielige slacht offertje barbara huichelbekkie calimero van de griend onder de grond. Al snel neemt dr fragiele psychische en lichame lijke gesteldheid de overhand. Ongerust over dr verontrustende gedrag zoekt dr dochter jessicka varkenssreet haitsma naar verklaringen in dr domme achter lijke retarded kutkop : is dr moeder teruggevallen en is er iets onheilspellends aan de hand. Zal ze einde lijk sterven zodat piggy jessicka zich even een vrij varkentje waant terwijl iedereen weet dat ze net zo gevangen zit in dr domme schijtharses als dr moeder.
Ratchet Anubis
Ratchet in particular seems to have believed himself to be truly perfect and has been unable to avoid a certain degree of complacency. He is elegant, persuasive, and even a little haughty. He offers his talent to the people like an ancient prince would with his shield and sword, but he can't avoid a certain affectation that, all things considered, seems premature in a king cat at the height of his maturity. Not that he lacks charm, far from it, and his talents are well known, but he had accustomed us to something else in the past, and today he fails to completely obscure a certain general feeling of coldness, despite his efforts.
Strepis Anubis Yinis Yangis
----------------------------------------
Zijn de beelden dat bruce lee staand 100 kilo optilt of een metalen buis dubbel vouwt of met blote hand een houten of beton blok doormidden klieft waar of trucage ?
De meeste spectaculaire beelden van Bruce Lee zitten ergens tussen echt talent, demonstratie-techniek en showmanship in. Dus: niet puur nep, maar ook niet letterlijk “bovenmenselijk”.
- Een metalen buis “dubbelvouwen”: dun aluminium of zachte metalen buizen kun je met techniek en kracht behoorlijk vervormen. Dat is heel iets anders dan een dikke stalen pijp dubbel buigen zoals in tekenfilms.
- Houten planken doorslaan: echt mogelijk. Droog hout, juiste nerf-richting, snelheid en techniek maken enorm verschil. Karateka’s en kungfu-beoefenaars doen dit nog steeds.
- Betonblokken breken: deels echt, maar vaak speciaal gekozen poreuze of voorgespannen stenen/blokken. Ook stapeling en ondersteuning bepalen veel. Het ziet spectaculairder uit dan het fysisch is.
- “100 kilo staand optillen”: afhankelijk van wat precies bedoeld wordt. Bruce Lee was uitzonderlijk sterk voor zijn gewicht (ongeveer 60–65 kg), deed veel krachttraining en explosieve oefeningen, maar veel verhalen zijn later aangedikt tot bijna mythische proporties.
Wat wél vrijwel zeker echt was:
- extreem snelle reflexen;
- uitzonderlijke explosiviteit;
- zeer lage vetmassa en sterke spieren;
- enorme trainingsdiscipline;
- beroemde snelle stoten (“one inch punch”-achtige demonstraties);
- charismatische presentatie waardoor alles nog indrukwekkender leek.
Bruce Lee begreep bovendien film en theater heel goed: camera-hoeken, montage, geluid en timing versterken het effect enorm. Net als bij moderne YouTube-filmpjes van martial arts zit er vaak een mengsel van echte vaardigheid en show in.
Las ooit een verhaal over een stad of in ieder geval gebouwen uitgehouwen in of uit de rotsen (zoals in Jordanië geloof ik, Petra ?) maar dan veel indrukwekkender in India of Bangladesh of in die (wijde) omgeving en dat ingenieurs of wetenschappers zeiden dat het nagenoeg onmogelijk was dat mensen dat er uit gehakt hadden en zij dachten zelfs dat “men” beschikking moet hebben gehad (100en jaren geleden) over een apparaat dat de spanning in het steen van de rotswanden op zou heffen (Dick Hillenius : een steen is leegte opgevuld door spanning tussen elektronen en atomen). Zou zo’n apparaat binnen 100 jaar te ontwikkelen zijn en dan niet door groffe explosies maar dat je een apparaat tegen een steen of rotswand houdt en dat deze dan stof wordt (door de spanning op te heffen) ? En kun je het bovenstaande verhaal traceren en er een verklaring voor geven ? Zou het als een fabel bedoeld zijn om toeristen te trekken ? Net zoals ooit loch ness het dinosaurus achtige wezen ? Ja, inderdaad Ellora ging dat verhaal over.
Waarschijnlijk doel je op monumenten zoals Ellora Caves, Ajanta Caves, Kailasa Temple of misschien Lalibela. Vooral de Kailasa-tempel in Ellora maakt veel indruk: één gigantisch tempelcomplex dat van boven naar beneden uit één rotsmassa is gehakt. Dat lijkt bijna onmogelijk als je het ziet.
Maar archeologen denken niet dat daar “mysterieuze technologie” voor nodig was. De verklaring is meestal:
- enorme aantallen arbeiders;
- eeuwen werk;
- relatief zacht vulkanisch gesteente (basalt/tuf);
- slimme planning;
- continu hakken, slijpen, verhitten en afkoelen van steen;
- religieuze motivatie en goedkope arbeid/slavenarbeid in oude rijken.
Het idee van een apparaat dat “de spanning tussen atomen opheft” komt meer uit speculatieve wetenschap, sciencefiction en soms pseudo-archeologie. Fysisch zit er een kern van waarheid in: vaste stoffen bestaan inderdaad door elektromagnetische krachten tussen atomen. Maar:
- als je die bindingen echt volledig zou “opheffen”, krijg je niet netjes stof;
- dan breek je chemische bindingen op enorme schaal;
- daarvoor is gigantisch veel energie nodig.
Een soort “steen-desintegrator” bestaat dus niet. Wél bestaan technieken die er een beetje op lijken:
- ultrasoon boren/snijden;
- lasers die steen verdampen;
- plasma-snijders;
- waterjets onder extreem hoge druk;
- microgolven die gesteente van binnenuit verzwakken;
- gecontroleerde thermische spanningen.
Binnen 100 jaar zouden er waarschijnlijk veel verfijndere methoden komen om gesteente vrijwel trillingsloos af te breken. Bijvoorbeeld met gerichte resonantie, microgolven of slimme nanotechnologie. Maar een handheld apparaatje dat een bergwand stilletjes in stof verandert zoals in sciencefiction — daar zitten we natuurkundig nog heel ver vandaan.
Dat verhaal dat ingenieurs “niet geloofden dat mensen dit gemaakt hadden” is vaak overdreven door:
- toeristische mythes;
- populaire tv-series;
- pseudo-wetenschappelijke boeken;
- fascinatie voor verloren beschavingen.
Net zoals verhalen rond Loch Ness Monster vaak begonnen met een mengsel van folklore, vergissingen, publiciteit en menselijke behoefte aan mysterie. Mensen onderschatten ook vaak wat grote groepen arbeiders in tientallen of honderden jaren kunnen bouwen. De middeleeuwse kathedralen in Europa lijken ook bijna onmogelijk als je bedenkt dat ze zonder moderne machines gebouwd zijn.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten