The line “wise guys realize there’s danger in emotional ties” comes from the song Careless Whisper by George Michael.
In the song, “danger” does not mean physical danger. It means emotional vulnerability. George Michael seems to suggest that once you truly care about someone, you can be hurt by jealousy, guilt, betrayal, dependence, loss, or heartbreak.
The narrator has cheated (“I’m never gonna dance again…”) and suddenly understands that emotional attachment is risky because feelings create consequences. A detached “wise guy” might try to stay cool and independent, but love breaks through that armor.
It is also a slightly cynical line:
- emotional ties can cloud judgment,
- make people irrational,
- create obligations and pain,
- and expose weaknesses people normally hide.
But the song itself undermines that cynicism, because the singer clearly is emotionally attached and devastated by losing that connection. That tension is what gives the song its melancholy power.
Maar je haalt twee liedjes door elkaar, careless whisper en het was 1 van de eerste hits (pop liedje) van wham waar dit (wise guys realise there’s danger in emotional ties) vandaan komt toen hij nog met Andrew ridgeley samen was in wham !
Je hebt gelijk — ik haalde inderdaad twee nummers door elkaar.
“Wise guys realize there’s danger in emotional ties” komt uit Young Guns (Go for It!) van Wham!, dus uit de vroege Wham!-periode met George Michael en Andrew Ridgeley.
En daar betekent het eigenlijk iets anders dan in “Careless Whisper”.
In “Young Guns” gaat het meer over jonge mannen die bang zijn zich vast te leggen of “gevangen” te raken door liefde en relaties. Een soort straatwijze bravoure:
“slimme jongens weten dat emotionele bindingen gevaarlijk zijn.”
Dus:
- je vrijheid verliezen,
- afhankelijk worden,
- gekwetst kunnen worden,
- afgeleid raken van ambitie of plezier,
- of controle verliezen over jezelf.
Heel typisch vroege jaren-80 macho-poppsychologie eigenlijk — half ironisch, half serieus.
Maar George Michael was toen nog erg jong (19 ongeveer), en later werden zijn teksten veel emotioneler, melancholischer en eerlijker over liefde en verlies. Daardoor voelt die regel achteraf bijna alsof hij een houding beschrijft die hij later zelf niet meer geloofde.
Volgens mij betekende het zelfs zijn ondergang - dood, teleurstelling in de liefde
Veel mensen zien dat inderdaad zo bij George Michael. Niet letterlijk één liefdesverdriet dat hem “vernietigde”, maar wel dat hij uitzonderlijk gevoelig was en uiteindelijk zwaar werd geraakt door verlies, verborgenheid, eenzaamheid en teleurstellingen in relaties.
Zijn leven had iets tragisch:
- jarenlang zijn homoseksualiteit grotendeels moeten verbergen in de enorme commerciële Wham!- en popmachine van de jaren 80,
- de dood van zijn grote liefde Anselmo Feleppa begin jaren 90 aan aids,
- later opnieuw verlies van familieleden,
- enorme roem gecombineerd met wantrouwen tegenover media en publiek,
- en periodes van depressie, drugsgebruik en terugtrekking.
Veel van zijn latere muziek klinkt alsof iemand die aanvankelijke “wise guy”-houding volledig kwijt is geraakt. In nummers als Jesus to a Child, Older en You Have Been Loved hoor je eerder iemand die accepteert dat liefde juist gevaarlijk is omdat verlies uiteindelijk onvermijdelijk is.
Er zit bijna een lijn van:
“blijf koel, bind je niet”
naar
“liefde maakt kwetsbaar, maar zonder liefde is het leven leeg.”
Dat melancholische maakte hem later ook veel interessanter dan alleen een slimme popster uit Wham!.
hu, roald dahl net zoals nikola tesla ook al anti semiet/anti joods, hij legt wel uit dat israël toen 22.000 mensen in Beirut vermoordde, maar dat gebeurt door een hatend "government", types als netanyahu, waar ik net zo tegen ben als tegen trumpoetin, rutteschippers, khamenei, bin salman, kimjong, balknndeverhagen, donnerverdonk, zalmkamp, wilderssyesilgoz scheringa bushblair bahbahra van de griend en andere ijdele liegende laffe bange bezitterige smerige stupide schutz staffel pvvd66cda mammonkanker sslaafsse krengetjess .. die moordende mammon krengen horen lange(re) tijd in de gevangenis, maar dr eigen misdaden begrijpen, ho maar, te mammon corrupt collaborerend chained cheating collectief lll bbb ss pvvd66cda .. uit zijn boeken, die van Roald Dahl, bleek nooit iets anti semitisch.
hoe kun je nou toch tegen alle christe lijken, alle islamieten, alle joden, alle atheïsten (zoals ik ben), alle agnosten (weet het verschil met atheïst niet) alle katholieken, alle protestanten zijn (waarbij ik wel waarneem dat gelovigen meer huichelend hypocriet liegen door die gesel van het geloof en that is digusting, maar daardoor ben ik niet tegen alle christe lijken) en hoe dat collectieve solidaire roddel en lieg groepsdenken de mensheid en de vrouwen mogelijk nog meer beheerst (simpele vrouwe lijke gevoel, zwart - wit, haat - liefde, vrouw - man, wij - zij, goed - fout, geloof - ongeloof) .. en dan zwijg ik nog maar over geestdode wezenloze juristen en ambte naren die zwelgen in onleesbare nota's, wetteksten, andere ambte lijke verwaande verrotte doodse taal die wat fout en slecht is verdoezelen of goed praten of priesters, pauzsen, rabbis en dominees met die onleesbare zwaarwichtige bombastische ouwe lijke kinder lijke sprookjes van de bijbel toen de wereld 5000 jaar oud was, plat, de zon, maan en sterren draaiden erom heen en amerika, china en japan bestonden niet. Vind daardoor, anti semitisme, roald dahl meteen niet leuk meer, van een 9 naar een 6min en eigen lijk een 5 .. kotss .. maar hetzelfde denk ik van teveel, ronald mammon ijdeltuit charlatan plasterk, gerdi verbeet een 4/10, de kutkotss kotsskutten
https://en.wikipedia.org/wiki/Roald_Dahl
En een herziene verschrijver : de val, https://levendgestorven.blogspot.com/
Laat ons niet lachen !
A face of mammon vain void deadly greedy dumb destructive lying loveless coward corrupt collabo rat ing cheating chained lll bbb ss pvvd66cd evil, the old dead cunt tart mark rutte .. words fall short to describe our disgust about this dead old cunt “daddy knau$$trump” whore
ze, markske kutte rutte heeft het kapsel van barbara ssmerig sschijtbekkie van de griend en markske lijkt vrij veel op dr moeder, maar die had donkerbruin zwart haar in lochem zomer 1973 of 1974, toen ze nog wel relatief gewoon kon lopen, stond ze daar met dr verzuurde verwaande doodse vvd ex katholieke zieke huichelbekkie om barbara van de griend op te halen en keek ze mij, het vrolijke vrijbuitertje wantrouwend aan .. barbara tussen 9 en 50/60 jaar niks veranderd, iets nieuwsgieriger keike wie ik was, stond ze daar stil/stom leeg verbaasd zwijgend naast me .. uit kotssweive komen kotssweive voort, zo moeder, zo dochter, zoveel is duide lijk en zeker .. om over dr pa, gnuivende narcist ijdeltuit ex protestant pig pieter van de griend die codependente ijdele laffe liegende bange bezitterige smerige stupide pvvd66cda dochterss kweekt nog maar te zwijgen :
Deze omschrijving van 1949 van Roald Dahl in ooit en te nimmer doet me aan ratte rita verdonk en de vvd waar dat gore smerige kreng vandaan komt nadat dit popie jopie opportunistische huichelende hypocriete liegende laffe valse kreng eerst bij groen links was .. helemaal vergeten zei de laffe liegende valse dead cunt waarmee de domste net zo ijdele lll bbb ss pvvd66cda wijven bahbahra van de griend en iris hinnen zich met dwaze doodzieke domste “regels zijn regels” (bevel is bevel, stop die dead cuntss maar in dr eigen ijdele lll bbb ss pvvd66cda concentratiekamp, dan kunnen ze dat gezellig de hele dag tegen elkaar kakelknorren terwijl ze borstrokjes breien en stenen hakken) solidair verklaarden, dead pvvd66cda cuntss make me puke 🧟♀️🧟♀️🧟♀️🤮🤮🤮, onderstaande beschrijving doet meer dan 80% aan ratte rita mammonkanker kutkop verdonk en ssmerigste sschijtbek bahbahra van de griend denken :
Wat waren het 😳😱🙀 ? Financiën - gremlins, zei Progboot zonder zijn ogen van het plafond af te wenden
VVD'ers zijn niet gek. Brallen over 'horden Bulgaren' en 'luie werklozen', is makkelijker dan de situatie veranderen.
VVD-Kamerleden vragen zich openlijk af waarom Nederlandse werklozen niet in de kassen gaan werken. Marije Cornelissen en Linda Voortman van GroenLinks weten daar wel het antwoord op:
Je bent je baan verloren doordat je werkgever een Roemeense Zzp'er heeft ingehuurd die de helft kost van wat jij kostte. Dat wil de VVD graag, dat Roemenen en Bulgaren hier als Zzp'ers aan de slag kunnen tegen een hongerloon. Toenmalig Minister Kamp van Sociale Zaken sloot in 2011 willens en wetens de weg af voor Roemeense en Bulgaarse werknemers die normaal betaald worden, zodat ze alleen als Zzp'er, uitzendkracht of een andere 'constructie' aan de slag kunnen in Nederland. Zo kan de VVD klagen over al die Oost-Europeanen, en tegelijkertijd de loonkosten voor werkgevers laag houden. Intussen doet de VVD er niets aan dat werkgevers Oost-Europeanen legaal mogen uitbuiten, maar pleiten ze juist voor een nog 'vrijere markt' voor uitzendkrachten en Zzp’er in Europa.
Jouw verhaal
Zaterdag lees je in het nieuws dat jij opeens zelf het probleem bent. Jij wilt niet in de kassen werken maar liever werkloos thuis zitten. De VVD’ers Potters en Azmani vinden het 'onbestaanbaar' dat jij de kassen niet in gaat en stellen vragen aan Asscher. Dit zou jouw verhaal kunnen zijn.
Wel eens geprobeerd een uitkering van het UWV te krijgen nadat je je werk verloor? Eigenlijk is in Nederland van het verliezen van 'werk' geen sprake. Op het moment dat je ontslagen bent moet je harder aan het werk dan ooit: het veroveren van een uitkering is een fulltime baan. Je hebt gegevens nodig waarvan je niet eens wist dat ze bestonden. Het UWV-personeel is zo ver wegbezuinigd dat je van hen geen hulp hoeft te verwachten. Zolang je je formulieren niet precies goed hebt ingevuld kun je een uitkering wel op je buik schrijven.
Overleven
Weken, soms maanden, gaan er overheen voordat je aanvraag is afgerond. Als je het al niet breed had kun je zo’n lange periode niet overbruggen en sta je voor de keus. Je kunt klant worden van de voedselbank of een tweede fulltime baan ernaast nemen: een tussentijdse voorziening aanvragen bij het UWV. Dat is een voorziening om te overleven in de periode waarin je de uitkering waar je recht op hebt nog niet krijgt. Die formulieren blijken helaas nog ingewikkelder.
Dat alles terwijl je dolgraag al je energie zou willen steken in het vinden van een nieuwe baan. Je woede en frustratie nemen toe en je gevoel van eigenwaarde neemt af. Van een gewaardeerde werknemer ben je veranderd in een waardeloos nummer waarvoor niemand de telefoon opneemt.
Rottijd
Na maanden ben je eindelijk zo ver. De uitkering is er, je betaalt je schulden af aan de vrienden en familie die je door deze rottijd heen hebben geholpen. De rust keert terug, je solliciteert dat het een lieve lust is. Zonder succes, maar je verliest de hoop niet. Eens wordt het beter.
Na weken vol afwijzingen herinner je je Minister Kamp die sprak over luie werklozen die niet in de kassen willen werken of ander seizoenswerk willen doen. Maar dat wil jij wel! Je bent gezond en kunt dat zware werk wel aan. Als je eens vraagt bij het UWV wat de gevolgen zouden zijn van het accepteren van zo’n baan wordt, nadat je 32 minuten in de wacht hebt gehangen, de verbinding verbroken. Je belt een werkgever en vraagt zelf naar arbeidstijden, loon en arbeidsvoorwaarden. Daar zit de werkgever duidelijk niet op te wachten. Het blijft een kort gesprek. Als je zelf langs gaat word je weggestuurd. Je kunt op internet een sollicitatieformulier invullen, zeggen ze. Wat je gaat verdienen staat er niet bij.
Thuiszitten
Weer thuis vraag je je af of je het gaat doen. Als je zo'n formulier invult en je wordt aangenomen, verdien je niets meer dan je nu krijgt van het UWV. Maar dat vind je niet erg, want van thuiszitten wordt je niet gelukkig. Maar je vult het formulier niet in. Want over drie maanden is er in die kas sowieso geen werk meer voor je. Dan moet je weer terug naar het UWV, weer maanden wachten op een uitkering, weer nieuwe gegevens verzamelen van een werkgever die niet op je zat te wachten. En voor je het weet sta je weer bij familie en vrienden op de stoep of ze je een paar maanden willen helpen overbruggen totdat het UWV over de brug komt. Dat wil je ze niet aandoen, je hebt ze nog maar net terugbetaald.
VVD’ers zijn niet gek, denk je. Die gaan vaak genoeg op werkbezoek en weten waarom Nederlanders niet in kassen gaan werken. Maar die situatie veranderen doen Potters en Azmani niet. Het is veel makkelijker om te brallen over 'horden Bulgaren' en 'luie werklozen', en dat levert nog stemmen op ook.
Een alternatief pleidooi 'voor een veralgemeend basisinkomen' met argumenten om deze sociaal darwinisten mee om de oren te slaan.
De sociale bescherming moet hervormd worden op basis van het principe dat iedereen het recht heeft op de meest basale economische zekerheid, namelijk een onvoorwaardelijk basisinkomen waarmee iedereen waardig kan (over)leven. Hiertegenover staan drie standaardbezwaren.
1. Vooreerst stellen critici dat een onvoorwaardelijk basisinkomen onbetaalbaar is. Dit is onwaar. De enorme subsidies die aan bedrijven, de middenklasse en uitzonderlijke belangen worden toevertrouwd, kosten de staat veel meer dan het voorzien in een maandelijkse basisuitkering voor iedereen.
Meer nog, in de nasleep van de financiële ineenstorting in 2008 keerden de regeringen miljarden uit om de banken te redden, wat de bankiers toeliet hun kwistige levensstijl te hernemen. De regeringen konden er daarentegen voor hebben gekozen hun burgers een bescheiden maandelijkse stabiliseringsuitkering te verschaffen, waardoor de groei een meer effectieve stimulans zou hebben gekregen.
Bewegingen in de richting van een basisinkomen zouden ook gepaard moeten gaan met de constructie van democratisch opgezette soevereine kapitaalfondsen, te vergelijken met het Alaska Permanent Fund of het Noorse Statens pensjonsfond.
Wanneer geïndustrialiseerde landen steeds meer door 'rentenierseconomieën' worden gekenmerkt (d.i. wanneer een groot deel van het inkomen vanuit het buitenland wordt ontvangen), is er een mechanisme nodig dat een deel van de opbrengsten collectiviseert uit het financieel kapitaal en van de multinationale bedrijven, die winst maken uit hun controle op schaarse hulpbronnen.
Minder arbeid, meer vrije tijd
2. Als tweede grief menen critici dat een basisinkomen de bevolking zomaar iets geeft, zonder dat daar iets tegenover staat. Dit is echter hypocriet. Telkens de rijken erven, ontvangen zij immers 'iets voor niets'. Velen hebben hun rijkdom niet verkregen door uitzonderlijke persoonlijke verdiensten, maar door beleidskeuzes die astronomische, of zeer hoge, te hoge beloningen verschaffen aan bepaalde soorten van bekwaamheid.
Daarnaast is er eveneens een ethische reactie, de rijkdom van een maatschappij is in veel grotere mate afhankelijk van de bijdragen die door onze voorouders werden geleverd dan door wat we – hier en nu - zelf doen. We kunnen niet uitmaken wier voorouders welke bijdragen leverden. Als erfgenamen zou het rechtvaardig zijn indien ieder van ons kon delen in de opbrengsten uit hun collectieve belegging, als een vorm van sociaal dividend.
3. Het derde standaardbezwaar houdt in dat critici ervan uitgaan dat een basisinkomen leidt tot luiheid. Dit beledigt ons in de essentie van ons bestaan als menselijke wezens. Nagenoeg iedereen wenst vooruit te komen en zou zich niet tevreden stellen met louter een basisinkomen. Indien er desalniettemin enkele leeglopers zullen zijn, zal dit nauwelijks iets uitmaken. Deze categorie identificeren en daarna dwingen een job aan te nemen, zou slechts een meerkost met zich meebrengen.
Psychologen hebben aangetoond dat mensen met een basiszekerheid meer altruïstisch, tolerant en productief zijn. Een basisinkomen zou ons eveneens meer controle geven over de tijd, die ons vandaag tekort komt. Laten we ons respect voor het reproductieve werk doen heropleven. Vandaag wordt deze waardering immers verdrongen door het jachtig nastreven van werkgelegenheid en loonarbeid.
Aristoteles stelde dat we aergia, ledigheid, nodig hebben om beschaafd te zijn. Enkel dan hebben we de ruimte om na te denken, te overleggen en deel te nemen aan het politieke leven. Daarnaast hebben we ook meer tijd nodig om te zorgen voor anderen, onze gemeenschap en ons leefmilieu. Kortom: minder loonarbeid, meer zelfgekozen werk en meer ware vrije tijd ! Het bestaan van een basisinkomen zou bijdragen aan het bereiken van dit doel.
@@@@@@@@@@@~~ ~~~~ ~~`~~~@@@@@@@@@@@@@
de animal farm varkens beatrix, alex, rutte, mabel en veel teveel andere (overheid) uitkeringstrekkers
vertonen.
Nou?
Wáárom, is dan de vraag, laten we de financiële crisis oplossen door de directe aanstichters ervan? Te beginnen bij Henry Paulson: lobbyde twintig jaar voor de totale deregulering van de financiële markten, vergaarde als topman van zakenbank Goldman Sachs een kapitaal van 700 miljoen dollar met de verkoop van risicovolle leningen, speculeerde met dat geld op de wanbetaling van diezelfde leningen, werd vervolgens aangesteld als de Amerikaanse minister van Financiën, liet eerst Goldman Sachs’ grootste concurrent Lehman Brothers opzettelijk failliet gaan en deelde tot slot gratis en voor niks 700 miljard dollar aan belastinggeld uit aan de sector die hij zelf om zeep hielp. Hij geeft nu les in bestuurskunde.
Paulson werd opgevolgd door Timothy Geithner: de man die in 2004 als toezichthouder talloze waarschuwingen over de crisis in de Amerikaanse huizenmarkt afwimpelde als „ongeloofwaardig”, die in 2007 als president van de Federal Reserve Bank New York lobbyde voor de verlaging van het vereiste reservekapitaal van banken, die ruim 35.000 dollar aan inkomstenbelasting ontdook en die in 2009 als minister van Financiën nog eens 350 miljard aan andermans belastingcenten uitdeelde aan bankiers, met wie hij volgens The New York Times zo innig bevriend was dat hij er „geregeld thuis kwam eten”.
Hij zit nog steeds op zijn post.
En wie werd in 2010 in Nederland uitverkoren om „orde op zaken” te stellen? Juist: de partij van liberalisering, deregulering en de minimale staat, die miljoenenbonussen ‘marktconforme salarissen’ noemt, die vergeten is het woord ‘banken’ op te nemen in zijn laatste verkiezingsprogramma en die zo heilig gelooft in de vrije markt dat ze nog geen jaar geleden een verbod op investeringen in clusterbommen wegstemde omdat „het niet aan de overheid is om beleggingsadvies te geven”.
Als ik dan zo vrij mag zijn een beleggingstip te geven: verkoop onmiddellijk uw goud en steek alles in pure hypocrisie. De prijs is laag, het aanbod hoog en de vraag kennelijk onverzadigbaar.
Dus dit is hoe snoeien om te groeien eruit ziet.
In 2009 zorgde Geert Wilders voor woede omdat hij wilde berekenen hoeveel een immigrant kostte en wat hij opleverde. Waar haalde hij het gore lef vandaan! Mensen alleen beoordelen op hun economische waarde!
Inmiddels is Wilders’ redeneertrant volledig geaccepteerd regeringsbeleid. Sterker nog: het is er het fundament van. Die beschouwt dit kabinet als productie-eenheden die zijn te verdelen in winstgevend (auto- en huizenbezitters, CEO’s, wetenschappelijk onderzoekers op economisch nuttige terreinen) versus verlieslijdend (zieken, gehandicapten, buitenlanders, kunstenaars, gekken, bejaarden, docenten, agenten, studenten, fundamenteel wetenschappelijk onderzoekers, probleemkinderen, militairen…). Nederland als bedrijf, met het kabinet alleen nog als financieel-directeur, dat een klassiek marktliberalistisch model implementeert, de verlies lijdenden snoeit, die de winstgevenden belemmeren in hun groei.
Die ingreep garandeert een scherper contrast tussen een kleinere elite – die zich de duurdere concertkaartjes, privéziekenhuizen en dure opleidingen voor hun kinderen kunnen veroorloven – versus een middelmatige rest. Onder de bevolking groeien onvermijdelijk onvrede, afgunst, haat, criminaliteit en de hoeveelheid psychische en lichamelijke ‘klachten’. Dat alles mondt uit in een volstrekt voorspelbare volgende verkiezingsuitslag.
In de meeste gevallen komt die echter te laat. Veel kunstinstellingen en instituten voor fundamenteel wetenschappelijk onderzoek zijn immers gestaag opgebouwd, in decennia of zelfs eeuwen. Die kun je wel in één klap wegvagen, samen met hun basale infrastructuren, maar niet in een paar jaar weer opbouwen.
Opmerkelijk is dat de heggenschaar in handen is van de kleinst mogelijke parlementaire meerderheid, gedoogsteund door de twee meest omstreden partijen, tegen de wil van de meeste gemeentebesturen en tegen de wil van een derde van de leden van één regeringspartij. Zoiets is in de geschiedenis van ons democratisch bestuur ongekend; het is verbluffend om er getuige van te zijn.
„De staat is geen geluksmachine”, stelt onze premier. Ergo: wie niet rendeert, profiteert, is een gelukszoeker die geëlimineerd moet worden. Tegen zo’n mensbeeld moeten we ons, met alle kracht die in ons is, verzetten.
Kort antwoord: ja, indirect wel — maar niet via dat specifieke boek uit 1949.
De “gremlins” uit de film Gremlins (geproduceerd door Steven Spielberg) gaan terug op een ouder idee dat mede populair is geworden door Roald Dahl — maar via een ánder werk dan jij noemt.
Wat klopt wel
Roald Dahl schreef in 1943 het boek The Gremlins.
Daarin zijn “gremlins” kleine wezens die vliegtuigen saboteren — een mythisch idee dat al leefde onder RAF-piloten in WOII.
Dahl heeft dat begrip eigenlijk beroemd gemaakt en een eerste duidelijke “vorm” gegeven.
Wat klopt niet helemaal
Het boek “Ooit en te nimmer / Sometimes Never” (1949) heeft hier niets mee te maken.
De film Gremlins (1984) is geen directe verfilming van Dahl’s boek.
Hoe zit het dan met de film?
De film gebruikt het idee van kleine ondeugende wezens, maar maakt er iets heel anders van:
schattige beginfase (Gizmo),
daarna chaotisch en destructief,
meer horror/komedie dan kinderfabel.
Samengevat
“Gremlins” bestonden al als folklore bij piloten
Roald Dahl gaf ze bekendheid (1943)
Spielberg’s film gebruikt het idee, maar is een vrije, moderne interpretatie
Dus jouw intuïtie klopt gedeeltelijk: er is een lijn van Dahl → popcultuur → film, maar niet via dat boek uit 1949 en ook niet als directe bron.
Ik lees nu het boek “Ooit en te nimmer / Sometimes Never” (1949) (heeft hier niets mee te maken, quote chatGPT). En dat is het boek the gremlins 1943 waar jij het over hebt, piloten tijdens de tweede wereldoorlog met mythische wezens gremlins die de vliegtuigen saboteren en dr nog valsere vrouwen die allen aan hitler doen denken (behalve dat ze allen kaal zijn). Hier klopt iets niet.
Je hebt gelijk. Mijn eerdere zin “heeft hier niets mee te maken” was fout.
Beter is:
“Ooit en te nimmer” is niet hetzelfde boek als “The Gremlins” uit 1943, maar het is wél een latere, volwassen, veel donkerdere uitwerking van hetzelfde gremlin-motief van Roald Dahl.
“The Gremlins” uit 1943 was Dahls kinderboek/Disney-project over RAF-piloten en vliegtuig-saboterende gremlins. “Some Time Never / Sometime Never” verscheen in de VS in 1948 en in Engeland in 1949, en wordt beschreven als een donkerdere voortzetting van hetzelfde uitgangspunt: gremlins, oorlog, mensheid, vernietiging. (Wikipedia)
Dus jouw waarneming klopt: als jij in “Ooit en te nimmer” RAF-piloten, gremlins en sabotage leest, dan zit je precies in hetzelfde Dahl-gremlin-universum. Alleen is het niet de 1943-kinderboekversie zelf, maar de latere romanversie voor volwassenen.
En mijn koppeling met Spielberg blijft: de film “Gremlins” uit 1984 is geen directe verfilming van Dahl, maar staat wel in een popculturele traditie die Dahl mede beroemd heeft gemaakt.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten